De curator: blafkees van de legale diefstal!

november 24, 2010

Kent u Seerp Gratama? Ik ook niet, en moge dat zo blijven. Maar ik las iets over dit zakenwondertje annex curator in NRC/Handelsblad. Gratama blijkt druk, met het ruimen van de failliete boedel van de horecatycoon Sjoerd Kooistra, die in het hiernanogmaals ongetwijfeld bezig is Heineken uit de schappen van de hemelse slijterij te krijgen. Of hij gooit het op een accoordje met Freddy.
Om te regelen dat de schuldeisers van de betreurde kroegbaas nog iets van hun centen terugzien, heeft de briljante Gratama alvast het Amsterdamse Kooistra-café Dante verkocht. Voor het wereldbedrag van € 35.000. Terwijl Kooistra, die er niet om bekend stond dat hij graag teveel betaalde, een paar jaar geleden 1,25 miljoen euro voor het bedoeninkje neertelde.
Ik suggereer natuurlijk niets. Maar ik zou niet echt verbaasd zijn als ooit blijkt dat Gratama Dante aan een Italiaanse neef verkwanseld heeft.
Als bestolen schuldeiser heb je met een curator als Gratama verder geen vijanden meer nodig. Dan koop je van je laatste centen een OV-chipkaart voor je ritjes naar het bijstandsloket.
Volgens de wet moeten curatoren bij een faillissement van alles en nog wat doen. Maar -aangenomen dat er in zo’n bedrijf nog een paar grijpstuivers zijn achtergebleven- hun honorarium is riant. Minstens € 190 per uur, maar bij ‘ingewikkelde’ zaken kan het zomaar om € 400 tot € 500 per uur gaan.
Goudmijntje! Neem zo’n Rutger Schimmelpenninck die DSB ‘doet’.
Gaat jaren duren, hoorde ik die in zijn kringen kennelijk zeer gewaardeerde beroepscurator op de tv aankondigen Even rekenen. Laten we zeggen: drie jaar. Na aftrek van golfen, borrelen en eventuele andere klusjes sleutelt hij maximaal 200 dagen per jaar aan DSB. Drie jaar maakt 600 dagen van -wat zal het zijn- 7 uur = 4.200 uur. Onze Rutger is de voordeligste niet, die rekent in het gunstigste geval € 450 per uur = bijna 1,9 miljoen euro. Of € 630.000 per jaar. Voor dat bedrag heb je drie premiers.
Dat godsvermogen komt ten laste van de schuldeisers, onder wie blijkbaar ook veel DSB-‘slachtoffers’ die nu op een houtje bijten. En vanwege ‘uurtje-factuurtje’ heeft Rutger natuurlijk helemaal geen haast om die mensen te helpen. Hij doet hen een belachelijk mager voorstel dat dus wordt afgewezen, en na een tijdje weer een ander voorstel. Zijn teller loopt lekker door. En wie controleert eigenlijk de uren-administratie van zo’n gouddelver?
Dat hele systeem van curatoren die in hun handen wrijven en alvast een tafel in een sterrenrestaurant reserveren zodra er een firma failliet gaat, deugt niet.

Peter Hooft
Redacteur Soeverein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: