Mijn enquête in de bestuurskamer van Ajax

november 24, 2010

Ajax-PSV. Ik keek er al dagen naar uit. Onrust bij de Amsterdammers na een paar nederlagen en weer eens ongewenste en volstrekte irrelevante adviezen van Johan Cruyff. PSVzonder spectaculair voetbal toch bovenaan de ranglijst en dat kan nooit toeval zijn.
Ik toog naar de ArenA en terwijl ik mij tegoed deed aan heerlijke broodjes in de bestuurskamer, hoorde ik veel mensen fluisteren:”Cruyff is helemaal niet begaan met de club, Cruyff is begaan met zichzelf”.
Als Ajax hem echt ter harte ging, had hij zich allang bij president Uri Coronel gemeld om zitting te nemen in de ledenraad.
Nee, Johan schept er -nu de pensioengerechtigde leeftijd naakt- een bijna sadistisch genoegen in om via zijn spreekbuis De Telegraaf allerlei hele en soms halve onzin te debiteren.
Zijn volgelingen zijn een paar journalisten op hun retour, plus oud-spelers die tijdens hun carrière als basisregel hebben geleerd dat je nooit Johan moet tegenspreken. Want hij kan je maken en breken. Dus ook uit de hoek van deze grijze ex-voetballers kan Cryuff op onvoorwaardelijke steun rekenen.
Dat die mensen amper weten dat een Raad van Advies vrijwel geen macht heeft, ontgaat hen volledig. En te vrezen valt dat hun inbreng beperkt zou zijn, gelet op hun beknopt intellect. Ik wijs er nog maar eens op : tegen een bal trappen in de jaren ‘70 is een heel andere tak van sport dan visie en leiderschap combineren
Toen ik even voor Maurice de Hond speelde in de bestuurskamer, peilde ik dat circa 75 procent van mijn gesprekspartners onvoorwaardelijk kiest voor de huidige Ajax-leiding. Met dien verstande dat ze Rik van den Boog graag door Keje Molenaar vervangen zien. Ik schat dat 25 procent van de aanwezigen het liefst nog dezelfde avond de Messias zouden willen ontmoeten.
Ook de rel tussen Martin Jol en Danny Blind was voer voor allerlei speculaties.
Danny is een onbetrouwbaar sujet, zo schrijf ik al jaren. Hij heeft maar één doel: de promotie van zijn eigen ego, desnoods ten koste van alles en iedereen.
Mislukt als hoofdtrainer, mislukt als assistent, mislukt als TD, mislukt als mens.
‘Een assistent is loyaal of neemt ontslag’, was altijd het adagium van Bobby Haarms. Dat is het uitgangspunt en dus dient Danny onmiddellijk de ArenA te verlaten. Hij wordt gehaat in alle gelederen, zo is mij duidelijk geworden. Dat een aantal supporters hem op handen draagt, zeg alles over die groepering die zonder enige nuance maar wat krijst.
Zoon Daley Blind vormt de inzet van het conflict tussen Martin met Danny.
Daley is een prachtvoetballer en ik hoop dat hij snel onderdak bij een solide subtopper vindt. Met pa op de tribune, zo ver weg van Amsterdam als maar denkbaar is. Jammer dat het talent Daley de dupe dreigt te worden van het ego van zijn zelfingenomen vader.
Overigens: ik zag in de ArenA een matige wedstrijd zonder echte spanning en de 0-0 was daar het gevolg van.
Je ziet aan Ajax dat het geen elftal is dat voor en met elkaar de strijd aangaat. Je ziet dat de bijtgrage Suarez en El Hamadoui elkaar het succes niet gunnen. Je ziet dat Maarten Stekelenburg de maanden aftelt dat hij elders zijn kwaliteiten mag tonen, je ziet aan de non-verbale communicatie dat Jol en Blind in twee werelden leven.
Je ruikt in de bestuurskamer dat het tijdperk Rik van den Boog en Jeroen Slop ver over zijn houdbaarheidsdatum heen is.
Dan mag je ook niet mopperen als er geen topprestaties worden geleverd door vet betaalde profvoetballers.

Peter van de Rijt
Sportcommentator

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: