De nationale cheffin open deuren

januari 4, 2011

Een van de achterlijkste tradities in dit malle land is de jaarlijkse kersttoespraak van het staatshoofd. Ik kijk er nooit naar, ofschoon er altijd wel een aardig klassiek deuntje bij afgespeeld wordt. Illustratief voor de mega-kloof tussen de majesteit en haar onderdanen, die misschien wel geïnteresseerd raken als ten paleize voor een cd-tje van de Frans Bauer-achtigen gekozen werd. Bij een modern gedachte kersttoespraak zouden ook de levensliederen van Danny de Munck heel goed passen.
Maar zelfs als je in een vlaag van verstandsverbijstering zou vermoeden dat de vorstin iets opmerkelijks te vertellen heeft, hoef je niet te kijken. Ze is nog niet uitgepraat of het aansluitende NOS Journaal opent met een samenvatting. Eventueel 78 doden in Irak, een tsunami ter hoogte van Indonesië, allemaal veel minder belangrijk dan het uittreksel van wat de Eerste Vrouw van de natie nog geen drie seconden geleden van de autocue heeft voorgelezen. ’t Is maar wat je onder journalistiek verstaat.
Ofschoon ik natuurlijk een overtuigde republikein ben, heb ik de majesteit weleens een hand gegeven. Het klikte niet. En vaak heb ik me afgevraagd hoe zo’n extreem formele dame het kind kan wezen van twee aardige ouders met wie nog wat te lachen viel. Er wordt wel gezegd dat Bernhard niet deugde, maar als hij ooit koning was geworden, had ik me misschien wel tot het monarchisme bekeerd. Ik heb wel wat met staatshoofden die een lange neus trekken naar de protocolaire flauwekul uit het Theater van de Lach en die liever hun eigen portemonnee in de smiezen houden. Het zal ermee te maken hebben dat ik lang in Zuid-Europese republieken heb gewoond. Na een jaar of vijf, dan wel zeven, kozen we weer een andere voorbijganger die een tijdje handtekeningen zette en linten doorknipte. Het ging allemaal nergens over, maar we kregen in elk geval niet volautomatisch de zoon van Mitterand in Frankrijk. Of die van Da Silva in Portugal.
Ik wil best aannemen dat Beatrix een goede opleiding heeft genoten. Helemaal zeker weten doen we dat niet, want ook haar zoon schijnt afgestudeerd te zijn. Niemand mag zijn scriptie lezen, hetgeen het wantrouwen rechtvaardigt dat de Leidse Universiteit tamelijk flexibel is met het uitreiken van diploma’s zodra een Oranje zich aanmeldt. We weten niet of die normvervaging ook al gold toen de majesteit er nog studeerde en er in een toen peperdure Volvo Amazone rond tufte.
Maar als Beatrix werkelijk zo’n goed opgeleide en verstandige mevrouw is, dan dringt de vraag zich op waarom ze zich ten tijde van kerst steevast ontpopt als de nationale cheffin open deuren intrappen. Ik heb de moeite genomen in de krant even na te lezen wat ze ons in haar jongste kerstbetoog voorhield: iets over verdraagzaamheid en tolerantie. Volgens diezelfde krant een pijnlijke herhaling van nietszeggende zetten. Zelf ben ik ook erg voor tolerantie. Ik vind dus dat het antieke begrip majesteitsschennis uit het Wetboek van Strafrecht verwijderd moet worden.
Zo’n toespraak van de koningin moet eerst door de premier worden goedgekeurd. Onzin, laat die vrouw zeggen wat ze vindt. Wie weet, heeft ze briljante ideeën.
En dan heb je zo’n Wilders, die weer denkt dat Trix tegen hém tekeergaat. Jammer. Juist Wilders weet toch dat vage, slaapverwekkende tekst geen zoden aan de dijk zet?
Was ik Wilders -wat Allah verhoede- dan had ik naar aanleiding van desbetreffende vragen van reporters geantwoord: “Heb ik iets gemist? Vast niet!”
Heel soms ben ik het zelfs met Wilders eens. Extremistische republikeinen onder elkaar?

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: