Arm Portugal

januari 10, 2011

Vandaag staan de Europese beurskoersen en die van de euro maar weer eens onder druk. Dit keer vanwege geldgebrek te Portugal.
Ach, arm Portugal.
Ik heb er jaren gewoond en liever vandaag dan morgen vestigde ik me er opnieuw. Prettig klimaat, rustig landje want van de ruim tien miljoen Portugezen werken er twee miljoen in den vreemde. Taxi-chaufeur in Parijs worden is de ultieme ambitie van talloos veel jongeren voor wie in hun industrieloze en dus schone vaderland geen baantje te vinden is. Is wel een probleem dat Portugezen over het algemeen niet kunnen autorijden. Ik ging er alleen met een tank de weg op.
Portugal is het meest Afrikaanse land van Europa. Met alle voor- en nadelen van een Derde Wereld-natie. Een redelijk Sagres-biertje voor 80 cent, een 3 gangen-lunch voor 8 euro (moet je wel een liefhebber van de sardines zijn die je er eeuwig krijgt voorgezet), een minimumloon van 450 euro (de meeste mensen werken er voor minder) en voor wie geld heeft uiterst aantrekkelijke en hoogst efficiënte corruptie-praktijken. Ik was er wel op mijn gemak en voor een serieuze maaltijd legde ik aan bij Villa Joya ter hoogte van Albufeira, twee Michelin-sterren, het beste restaurant van het land dankzij een Oostenrijkse chef, en even serieuze prijzen. Een omvangrijke lunch van het hoogste niveau (godzijdank nooit sardines) voor 80 euro. Als ik ergens in de rij moest in verband met een even zinloos als overbodig overheidsstempel, was er altijd wel een werkloze die aanbood voor 50 cent mijn plaats in te nemen tot ik aan de beurt zou zijn. Ik dronk dan als een ware koloniaal in alle rust een drankje op het terras van een nabijgelegen café. In de zekere wetenschap dat ik op tijd gealarmeerd zou worden zodra de ambtenaar me te woord kon staan.
In economische opzicht ging het met Portugal een tijdje redelijk goed. Niet alleen omdat ik er woonde, maar vooral omdat ‘Brussel’ met riante subsidies strooide. Ik zag aankomen dat die geldstroom richting Polen en de rest van Oost-Europa zou worden omgebogen en ik voorspelde Portugal weinig goeds.
Nu is het dus zover.
Het land wordt bestuurd door een minderheidsregering onder leiding van José Socrates Carvalho Pinto de Sousa, die zich gemakshalve José Socrates laat noemen. Maar dat hij een wijs man is, kan ik niet bevestigen. Zoals ik ook weinig zie in de media-getrainde ijdeltuit Cavaco Silva die het staatshoofd is. In 2006 versloeg hij bij de presidentsverkiezingen de toen al hoogbejaarde ex-president Mário Soares, de socialist en vriend van Joop den Uyl. Soares was de man van de Anjerrevolutie in 1974, die een eind maakte aan het regiem van de toen overigens al overleden dictator Salazar.
José Barroso zelf, de voorzitter van de Europese Commissie en in 2002 premier van Portugal, heeft zijn land met behulp van opgepimpte cijfers de eurozone binnengesmokkeld. Ik ken geen Portugezen die er achteraf blij mee zijn dat ze hun betrekkelijk waardeloze escudo’s kwijt zijn, ze herinneren zich vooral dat alles duurder werd toen ze in euro’s moesten gaan betalen.
En nu gaan ‘Brussel’, de ECB en waarschijnlijk het IMF bezuinigingen en extra staatsinkomsten afdwingen. In het belang van de euro, allerminst in het belang van de gewone Portugees die toch al op een houtje bijt.
Arm Portugal wordt nog armer.

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: