januari 22, 2011

Le Défi in Sprang-Capelle is per direct gesloten. Klik hier voor meer informatie.
Restaurantgids Lekker schreeuwde het van de daken: Le Défi was de grootste stijger in hun blad. Soeverein prikte deze canard meteen door (zie mijn recensie van 01/12/2010 hieronder) en nu is men definitief gesloten. Triest, maar de kwaliteit was zo matig dat dit geen surprise is.
Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

Lekker zit fout: Le Défi kan geen uitdaging aan
december 1, 2010
Een week voordat de restaurantgids Lekker uitkomt, verspreidt de redactie elk jaar een persbericht waarin wordt gemeld welke zaken de hoogste stijgers in de nieuwe editie zijn. Dat zegt verder niets. Twee jaar geleden bijvoorbeeld kwam De Basiliek op de 45e plek binnen, maar is nu alweer 22 plaatsen gekelderd. In de jongste editie wordt Le Défi in Sprang-Capelle de culinaire hemel in geprezen. En ik besloot er dus te gaan proeven.
Op een dinsdag toog ik naar het dorp onder Waalwijk.
Eenmaal binnen, tegenover de Gereformeerde Kerk en het strenge oog van de Heer, meldde de ober ons laconiek dat het dinsdag was. Dit was mij niet ontgaan, maar zijn constatering behelsde een onaangename verrassing. Te weten: op dinsdag kan er alleen één menu genuttigd worden. Eten wat de pot schaft? Je zou minstens verwachten dat dit aspect bij de reservering was gemeld.
Wij stonden voor een ‘fait accompli’.Vertrekken was geen optie, we schikten ons maar in dit idiote beleid. Hoe klantonvriendelijk wil je zijn?
Na die eerste shock volgde een tweede. Ik was de eerste gast die het sanitair bezocht en bij het openen van de toiletdeur kwam me een zo vieze walm tegemoet dat ik er zelfs maar vanaf zag van het toilet gebruik te maken.
We bleken recht te hebben op vier gerechten. Heel gul, meneer Défi!
Maar het eerste visgerecht was echt helemaal niks bijzonders en het dessert was zo abominabel slecht dat ik vermoed dan men bij de plaatselijke Jamin een restpartij heeft opgekocht. Ik doe nooit moeilijk, maar ik vind het van nul respect voor je gasten getuigen als je hen een bordje rommel à la liflaf voorzet.
Op de twee andere gerechten was weinig aan te merken, smaakcombinaties die klopten. Maar om nou te zeggen dat het porties van allure waren? Nee. Ik vrees dat het bij Le Défi op dinsdag behalve één-menudag tevens laag-calorieëndag is.
Wat me ook niet beviel: de akoestiek dateert van ver voor de Eerste Wereldoorlog. Je bent praktisch gedoemd alle gesprekken aan andere tafels bijna letterlijk te volgen. Dit is over het algemeen al geen pretje, maar te Sprang-Capelle heeft men blijkbaar een onmiskenbare voorkeur voor de wezenloze conversatie der laaggeletterden.
De twee vriendelijke obers die hun best deden mijn ongenoegen iets weg te nemen, erkenden dat de holle ruimte hun grootste zorg was. Ja, maar ik denk dat een nog groter probleem is dat ze hun brood verdienen in een restaurant dat op dinsdag geen keus biedt.
Per saldo: een verloren avond en wat mij betreft weer een bewijs dat Lekker er tegenwoordig maar op los schrijft. Geen betrouwbare gids. De prijs/kwaliteit-verhouding is bij Le Défi niet in orde, meneer Lekker! Dus hoezo een ereplaatsje in uw gids?
Het behoeft geen betoog dat de Michelin-gids veel zuiverder oordeelt. Geen ster voor Le Défi, en ik voorspel alvast: volgend jaar ook niet. Le Défi (de Franse term voor ‘uitdaging’) kan eigenlijk geen enkele uitdaging aan. Dat weet de Bandenman, wiens gezag van een hogere orde is dan dat van Lekker. Waarom dat zo is, heb ik te Sprang-Capelle weer eens kunnen ervaren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: