Lakes in Hilversum: op zijn retour?

februari 23, 2011

Lakes in Hilversum heeft een Michelin-ster en in alle gidsen lees je dat het ten tijde van de lunch afgeladen vol zit met de mooiste vrouwen van de Gooise Matras en schatrijke heren die koketteren met hun veel jongere dames en peperdure lease-auto’s.
Het restaurant ligt aan een haventje op een donkere plek. Elke keer denk ik dat ik op een afwerkplek ben beland, maar het is echt de parkeerplaats van Lakes.
Voor alle zekerheid hebben we geboekt. Overbodig, naar blijkt. Behalve wij, zijn er nog twee andere gasten. En alle berichten in de pers ten spijt: geen schoonheid te bekennen. De omzet is deze dinsdagmiddag afhankelijk van vier lelijke mannen, tel uit je winst.
Is dit adres op zijn retour? Die verhalen van horeca-ondernemers dat het gisteren vol zat en dat er morgen geen tafeltje meer te krijgen is, kan ik zo langzamerhand wel dromen.
We kregen heerlijke amuses en ook de gerechten leverden het bewijs dat men op zeer hoog niveau kookt. Die ster is wat de keuken betreft volkomen terecht. Hoewel? De paté van ganzenlever was nog te koud om tot volle smaakwasdom te komen.
En men weet hier dus van rekenen. Honderdzeventig euro (met fooi) voor in totaal drie voorgerechten en een hoofdgerecht? Tja. Aan de wijn kon het torenhoge factuurbedrag niet liggen, één van de disgenoten dronk niet. Ondertussen was na één ronde het witte brood al op en had ik nog slechts de keus uit bruin en bruin. Van aanvullen was geen sprake. Kregen we straf omdat aan de overkant van de tafel ‘maar’ twee voorgerechten en cola werden besteld?
Lakes is –overigens net als veel restaurants- niet klaar met de ‘mise en place’ als een gast zich als afgesproken keurig om twaalf uur meldt. Je mag dan gaan zitten, je krijgt iets te drinken en dan begint het lange wachten op brood en amuses. Toch raar.
Op de terugweg zat ik me af te vragen in hoeverre een Michelin-ster eigenlijk een toevalstreffer is. Waarom dit Lakes wel, en bijvoorbeeld Fris in Haarlem niet?
Ik had zitten eten in een enorme ruimte, vier mensen aan twee tafels. Weinig sfeervol, om het voorzichtig te zeggen. Af en toe dacht ik aan de aula van een rouwcentrum.
Ik denk dat de keuken van Lakes alle complimenten verdient. Maar op andere terreinen is er op dit adres nog een wereld te winnen..
Er zijn van die etablissementen waar je het gevoel hebt alles behalve welkom te zijn. Dat voel je instinctief. Het is misschien onzin, maar de gastvrouw of -heer straalt dat uit. Bij Lakes heb ik dit nu drie keer in drie jaar zo ervaren. Jammer.

Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: