De klasse van De Compagnon (A’dam): oordeel zelf!

maart 2, 2011

Hoe beoordeel je een restaurant? De keuken, de bediening, de ambiance, het prijsniveau, al die aspecten tellen. Zo simpel is dit vak nog niet. En ik zal niet ontkennen dat ik in de loop der jaren een zekere voorkeur heb ontwikkeld voor zogenaamd ‘kleinere’ adressen waar je uitstekend eet in een prima sfeer en waar je niet de hoofdprijs betaalt.
In debatten noem ik graag De Compagnon in Amsterdam als voorbeeld van mijn favoriete soort restaurants. Want daar klopt vrijwel alles.
Voor ik er weer naartoe ging, keek ik eerst even in de gidsen. Gault & Millau schrijft elk jaar positief over De Compagnon, in de Michelingids kun je dit adres keurig terugvinden. Maar Lekker blijft -zoals zo vaak- autistisch en doof en mist dus dit nadrukkelijk aan te bevelen restaurant. Ik weet wel zeker dat er in geen jaren een Lekker-rapporteur op bezoek is geweest. Anders had De Compagnon vanzelfsprekend in de Amsterdamse lijst gestaan.
Midden in de Rosse Buurt, daar waar de klassieke penoze vroeger woonde, hebben Bert en Sara al twintig jaar hun drie-etagespandje waar alle liefhebbers van een prima maaltijd -alle generaties zijn vertegenwoordigd- letterlijk ‘gezellig’ aanschuiven.
We gingen -geheel in de stijl van deze buurt- voor het raam zitten. Met uitkijk over een stad in verbouwing, tot 2025 vrees ik. En we lieten ons verwennen.
Bert, inmiddels 40 kilo lichter en dat is hem aan te zien, is een chef van smaken én enorme porties. Crisis of niet, Bert is van mening dat lekker eten ook samengaat met veel en daar heeft hij vaak gelijk in. Hij kookt puur op smaak en vooral in vleesgerechten mag hij zich graag uitleven. Geen zorg voor wie misschien tegen een relatief zware maaltijd opziet. Wie liever kiest voor een assortiment van alle voorgerechten, wacht een ware traktatie. Ik spreek uit ervaring.
Amsterdam is in culinair opzicht al heel lang de hoofdstad niet meer. De toprestaurants vallen vaak tegen en zijn niet meer te betalen voor driekwart van de bevolking. Ook in dit verband voel ik me bij De Compagnon altijd zo op m’n gemak. Mensen met een minder goed gevulde portefeuille kunnen er kennis maken met een topkeuken, en misschien wel door de drie etages en de kleinschaligheid is de sfeer er zoals het betaamt. Ook dankzij die harem van jonge meisjes in de bediening die Bert ‘wegsleept’ bij het Amsterdamse studentencorps.
Bepaald geen detail: de kazen op dit adres. Hoe vaak bestel je kaas -ook in de elite onder de restaurants- en krijg je voorspelbare, al eeuwen dezelfde selectie van kazen, vaak ofwel te koud of over de rijpingsdatum heen. Onder het motto:we gooien niets weg.
Sara zorgt in deze zaak dagelijks voor een prachtig plateau met vaak onbekende en overheerlijke kazen, overal vandaan.
Mijn conclusie: De Compagnon is een betrouwbaar en sterk aanbevolen adres voor restaurantbezoekers die kiezen voor een overtuigende maaltijd in een heerlijke sfeer en die daarnaast toch nog wat geld willen overhouden. ’s Zomers is er bovendien een aantrekkelijk terras.
Niet om moeilijk te doen hoor, maar ik vind dat Lekker zich als onbetrouwbaar manifesteert zolang een uitstekend restaurant als De Compagnon permanent over het hoofd wordt gezien. Zo’n blunder rechtvaardigt het idee dat die gids er niet toe doet voor wie op een goed restaurant geattendeerd wil worden.

Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: