Uitdagend (2): De beste 5 restaurants van Nederland

maart 29, 2011

Deel 2: 5 t/m 1

Restaurant-recensent Joop Rentmeester reist al 35 jaar door Nederland en eet gemiddeld drie keer per week in een restaurant. We kunnen dus gerust spreken van een gerenommeerde ervaringsdeskundige. Op mijn verzoek heeft hij zijn persoonlijke top-10 samengesteld. De ‘norm’ was: hij moest er minstens vijf keer geweest zijn en het adres moet natuurlijk nog -op niveau- bestaan.
Vorige week beschreef hij de nummers 10 t/m 6.
Nu volgt de top-5.

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

5: De Kromme Dissel (Heelsum)

Opvallend vaak kom ik willekeurige gastronomische liefhebbers tegen die op de vraag: ‘waar eet je het liefst?’, onmiddellijk antwoorden: “in De Kromme Dissel”. En hun enthousiasme is volstrekt terecht! Al 40 jaar non-stop een Michelin-ster, wie kan dat dit adres nazeggen? Wie er ook achter de kachel stond, nooit kwam die ster in gevaar. De huidige chef Berentsen verdient veel meer nationale erkenning, want hij kookt briljant. De klassieke keuken met een modern tintje, de ingetogen creativiteit die ik zo bijzonder waardeer. Binnen of op het mooie buitenterras laat de ambiance niets te wensen over en de bediening is attent, zij het soms iets te PopiJopi. Maar dat kan ook zijn charme hebben.
Kortom: dit adres is een absolute aanrader.

4: De Leuf (Ubachsberg)

Als iemand zijn vak serieus neemt, is het wel patron-cuisinier Paul van de Bunt. Hij reisde naar alle 3-sterren restaurants, schreef daar een prachtig boek over en laat zijn gasten natuurlijk profiteren van de kennis die hij onderweg opdeed. Hij weet zich vooralsnog met twee Michelin-sterren onderscheiden en wie hier nog nooit naar binnen is gestapt, heeft zichzelf tekort gedaan. Want je krijgt een altijd verrassende maaltijd voorgezet, vaak gebaseerd op combinaties waarvan je op voorhand misschien even denkt: wat is dit, moet dit? Maar als je zo’n gerecht eenmaal geproefd hebt, zou je wel willen uitschreeuwen dat het inderdaad zo moet en smeek je bijna om nóg een hapje.
De bediening onder leiding van zijn eega is van het niveau dat bij zo’n topadres past en ofschoon de chef allang tot de hoogste regionen is doorgedrongen, heb ik de indruk dat hij zich nog steeds ontwikkelt. Waar gaat dat toe leiden? Ik denk zomaar aan een derde ster op termijn.

3: De Zwethheul (Delft)

Mario Ridder -destijds de rechterhand van Cees Helder- nam de Zwethheul over en tilde de zaak naar ongekende hoogten. Het is permanent feest voor wie hier eet, ook dankzij Remko Bögermann die er al sinds zijn puberteit werkt en die zijn bekwame collegae aanstuurt.
Het eten verdient de kwalificatie: superieur.
Over alles is nagedacht, elk gerecht is maandenlang onderwerp van studie geweest tot men de juiste formule had gevonden. Geen wonder dat de keuken zich stelselmatig vernieuwt.
Ik meen dat als iemand razendsnel een derde Michelin-ster verdient, dan is het
patron-cuisinier Mario Ridder wel.

2: Merlet (Schoorl)

De familie van Bourgonje runt al jaren een paleisje in het Noord-Hollandse Schoorl. Hotelkamers van ongekende luxe, maar bovenal een voortreffelijke keuken die nu onder leiding staat van Timo Munts, die de Michelin-ster moeiteloos glanzend houdt. Hij kookt voortreffelijk, zoveel mogelijk met regionale producten. En vergeet hier nooit de kaas! Merlet heeft naar mijn mening de verleidelijkste kaastrolley van heel Nederland, met vaak onbekende kazen.
Jarenlang riepen alle kenners de heer Bruins van De Bokkedoorns in Overveen tot de beste gastheer en wijnkenner van ons land uit. Maar bij Merlet heb ik dus de nieuwe topper ontdekt: Woudt Stroo. Iemand met vakkennis en die daarnaast precies aanvoelt hoe je een gast ontvangt. Zodra ik maar even in de buurt ben, zet ik koers richting Merlet en bij iets van prettig weer neem ik dan plaats op het fraaie terras.

1: Apicius (Bakkum)

Wie roept dat gastronomische perfectie niet bestaat, vergist zich deerlijk. Want chef Thorvald Winter van Apicius in het Noord-Hollandse Bakkum bewijst het tegendeel.Thorvald, woont, werkt en slaapt in zijn keuken en die gedrevenheid resulteert in werkelijk fantastische gerechten. Proef hier de tarbot en denk dan nog eens na over dat begrip perfectie. De kaart wordt regelmatig vernieuwd en altijd weer verrast de sublieme kwaliteit. Illustratief is dat men hier zelfs zijn eigen brood bakt.
Het gastheerschap van broer Gaylord Winter en diens assistent Sebastiaan is boven alle lof verheven, je weet je hier echt van harte welkom.
U wilt natuurlijk een minpuntje horen. Welnu: er is helaas geen terras.

Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: