Schoolreisje

april 4, 2011

Naar de media berichten, zijn er twee Limburgse schoolmeisjes zoek in Parijs. Ter hoogte van de Champs-Elysées verdwenen.
Aangenomen dat het klopt wat er in de krant staat, verbleven die kinderen in het kader van een schoolreisje in de Franse hoofdstad. En mochten ze zonder begeleiding over de misschien wel sjiekste avenue van Europa rondbanjeren. Om naar de winkels te kijken.
Ik ken in mijn nabije omgeving al vele jaren niemand die scholier is. Moge dit zo blijven. Vooral daarom is het voor een buitenstaander als ik een hele verrassing dat schoolreisjes vandaag de dag blijkbaar helemaal naar het buitenland worden gemaakt.
Waar is dat goed voor? Wat is er tegen een visite aan De Bedriegertjes, in het prachtige kasteelpark Rosendael?
Mijn geleerde neef die in het hoge onderwijs zit, heeft me inmiddels uitgelegd dat ik in dit kader aan het begrip concurrentie moet denken. Het schijnt zo te wezen dat onderwijsinstellingen elkaar beconcurreren, waarbij de inzet van bijzondere schoolreisjes een soort gadget is dat leerlingen trekt.
Als dit klopt, hebben we maar weer eens te maken met het toppunt van onzin in het kwadraat. Wie betaalt dergelijke flauwekul? Onder anderen de ouders. Kinderen van minder welvarende ouders schijnen om financiële redenen soms niet mee te kunnen. Of te mogen.
Dure schoolreisjes naar verre bestemmingen in den vreemde zijn dus behalve idioot ook nog tot op zekere hoogte a-sociaal.
Toevallig ben ik kind aan huis in Parijs, ik weet er beter de weg dan in Nederlandse steden. Maar op de Champs-Elysées vertoon ik me nooit, ik vind 7,50 euro voor een glas bier iets teveel van het goede, legale diefstal boeit me niet zo. En qua winkelaanbod waan je je op die hinderlijk mondaine avenue eerder in New York dan in Frankrijk. Als de bedoeling van het schoolreisje óók was de kinderen uit educatief oogpunt met de uiterst betrekkelijke charme van Sarko-land te confronteren, dan waren ze op de Champs-Elysées op de foutste plek die je je maar kunt voorstellen.
O, nu lees ik net dat dit schoolreisje het vreselijke Euro-Disney betrof, Parijs werd er en passant even bij gedaan.
Het mini-restant van mijn fiducie in het vaderlandse onderwijs spoel ik nu maar met een glas Franse wijn weg.
Ik hoop dat die meisjes worden teruggevonden. Maar een zoektocht in de gevreesde ‘banlieus’ zou weleens lang kunnen gaan duren.
Ik hoop ook dat Nederlandse onderwijsinstellingen iets van dit drama leren. Volgend jaar géén exclusieve reisjes meer als ‘verkoopargument’, maar simpelweg naar De Bedriegertjes. Kunnen eventuele verloren schapen gewoon bij de ingang van het park worden opgehaald.

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

Advertisements

One Response to “Schoolreisje”

  1. A.van Lieshout Says:

    De mening van de heer Hagtingius ben ik niet toegedaan.
    45 jaar geleden zijn wij met 3 eindexamenklassen 5 dagen naar Parijs geweest. Toegegeven, dat was in die tijd bijzonder. Maar bij ons geen EuroDisney of dergelijke flauwekul. Louvre, Versailles, Toneelstuk, de grote modehuizen en 1 avond flaneren over de Champs Elysée. Een dergelijke ervaring neem je de rest van je leven mee.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: