Hoe Wim Kok een kans liet liggen

april 12, 2011

Ik was gisteren even in Parijs. En getuige van het oppakken van een paar dames in zo’n boerka ter hoogte van de Notre Dame. Ik werd tamelijk kwaad.
De Franse wet schrijft sinds gisteren voor dat die kledingvorm verboden is, althans in het openbaar. Maar in de auto, achter het stuur, mag zo’n verpakking nog wel.
Als te doen gebruikelijk koos ik voor de lunch in Terminus, zelfs internationaal gesproken met voorsprong de beste brasserie die ik ken, tegenover het Gare du Nord.
We kwamen te spreken over de arrestatie en besloten dat het onzin is dat enigerlei overheid zich aan kledingvoorschriften bezondigt.
Er schijnen landen te wezen waar de minirok verboden is. Uit esthetisch oogpunt misschien goed te rechtvaardigen, maar dergelijke regelgeving is natuurlijk even belachelijk als het boerka-verbod.
Je hebt -ook in ons land- gedreven types die beweren dat boerka-dames niet vrijwillig in zo’n textielen harnas rondlopen. En dat het dus goed is dat die religieus getinte uitmonstering verplicht aan de vuilnisman wordt meegegeven. Ik ken één van de naar officiële schatting 2.000 Françaises die alleen hun ogen aan den volke tonen. Een slimme madame wier blik haar gemoedstoestand in ruim voldoende mate tot uitdrukking brengt en die me bezweert dat niemand haar ooit gedwongen heeft voor haar islamitische klederdracht te kiezen. Eén bron is géén bron, maar toch vermeld ik dit even. En ik heb liever met boerka-dames te maken dan met lederen motorduivels die bij het betreden van een bank of café hun integraalhelm op houden.
De fine clair-oesters waren ondertussen ouderwets lekker, zoals de Chablis zich opnieuw bewees als de gedroomde begeleider van die portie zeefruit. Het kwam de stemming ten goede, ondanks het vooruitzicht van de terugkeer naar het vaderland.
We hadden het over de laïcité, de strikte scheiding tussen kerk en staat die in Frankrijk is afgesproken. Zou dat niet impliceren dat een boerka-verbod ongepast is?
Zo kwamen we al pratend in Volendam terecht waar achterlijke klederdracht-met-kanten-kap commercieel wordt uitgebaat, maar waar een katholieke school een hoofddoek-meisje de toegang ontzegt. De tragische directeur van die onderwijsinstelling is door de rechter in het gelijk gesteld.
Klopt dat wel?, vroegen we ons af.
Ook een katholieke school wordt gewoon door de belastingbetaler gefinancierd. In dit verband is er geen verschil met een openbare school.
Ik betoogde dat het de hoogste tijd werd voor een nieuwe schoolstrijd in Nederland. Die erin behoort te resulteren dat alleen openbare scholen nog uit de schatkist betaald worden. Katholiek, protestants, islamitisch onderwijs? Mij best, maar laten die lui dat dan voortaan zelf betalen.
Een tijdje terug hadden we eindelijk eens een paar kabinetten zonder vertegenwoordigers van het CDA. Daar lag toen een riante kans om het bijzonder onderwijs op zijn plaats te wijzen en van zijn riante staatssteun te beroven. Het is verwijtbaar dat de toenmalige premier Wim Kok een nieuwe schoolstrijd niet aandurfde. Hij verspeelde een niet te missen kans.

Gerard van Straaten
Medewerker Soeverein

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: