Een ‘grand café’ kan dus toch!

mei 4, 2011

Rond Koninginnedag besloten wij eens geen bezoek te brengen aan een ‘haute cuisine’-adres en lieten we Michelin en zijn sterren voor wat ze zijn.
Het toeval zou ons wel ergens brengen. We toerden wat rond en ploften neer op het terras van Bourgogne. Nee, niet tussen Auxerre en Château-Chinon, maar ergens in Noord-Holland in de buurt van Alkmaar en Bergen, in het lieflijke Schoorl.
In beginsel heb ik niks met een ‘grand café’, zoals deze brasserie of bistro zich afficheert. Via mijn geheugen zie ik bij dat begrip ‘grand café’ altijd enorme borden met saté, nóg meer frites, en een berg salade langskomen. Liters bier vergezellen dan deze junkfood maaltijden. Véél voedsel in plaats van goed eten.
De verrassing was dan ook groot toen we bij Bourgogne, op het terras zittend, konden kiezen voor een elke maand wisselend thema-menu; waarbij je moet denken aan ‘Portugal’ of ‘asperges’. En daarnaast was er een erg aantrekkelijke kaart.
We kozen voor vissoep, minestrone, ossenhaas en kip aan een spies.
Eenvoudigweg van prima kwaliteit. Zo zou je een heel jaar perfect kunnen eten. Het werd iets killer en we mochten binnen in een heel sfeervolle, bibliotheekachtige ruimte binnen verder genieten.
Kijk, als dit een soort nieuwe ‘norm’ voor een ‘grand café’ is, dan moet ik erkennen dat ik te lang aan mijn desbetreffend vooroordeel heb vastgehouden. Ik was een tevreden klant en ik was de enige niet. Ik woon niet in de buurt van Schoorl, maar anders zou ik er bepaald niet tegenop zien een keer of twee per week bij Bourgogne binnen te stappen.
Vaak kreunen en zuchten wij in Nederland onder de ongeïnteresseerde bediening die je in veel teveel horeca-bedrijven ten deel valt. Des te opmerkelijker dat uitgerekend in zo’n ‘grand café’ de bediening feilloos was. Van de eerste tot de laatste minuut stond een enthousiaste jongeman (Robin) alle klanten met raad en daad terzijde. Hij verloor geen moment het overzicht en wist zich gesteund door wel heel aantrekkelijke dames.
Het ‘eetcafé’ (bepaald niet denigrerend bedoeld) zat vol en opvallend was de letterlijk uitgesproken tevredenheid van de bezoekers. Waar het in sterrententen allerminst de gewoonte is commentaar te leveren, betoogde hier menigeen dat men zich verwend achtte. En dus terecht.
Ik ben nu van plan om meer van die ‘grand cafés’ dan wel ‘eetcafés’ binnen te vallen. Toch eens onderzoeken of Bourgogne inderdaad een nieuwe ‘norm’ heeft bepaald.

Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

One Response to “Een ‘grand café’ kan dus toch!”

  1. Gerard Bouw Says:

    Beste “Joop”,

    Is het toevallig, dat de naam Bourgonje ook verbonden is aan het al even befaamde Merlet?
    Het zou me niet verbazen.
    Hartelijke groet uit het heerlijke Zuid-Frankrijk.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: