Luister eens, meneer Michelin….

mei 11, 2011

Michelin heeft in Nederland 13 restaurants bekroond met de op één na hoogste onderscheiding: twee sterren. Het gaat om Ron Blaauw, Ciel Bleu, De Zwethheul, De Leuf, De Leest, Parkheuvel, De Bokkedoorns, ‘t Brouwerskolkje, Beluga, Da Vinci, Inter Scaldes, Boreas en De Lindenhof.
We bezochten ze allemaal in de loop van de laatste paar jaren en we stellen vast dat we vaker teleurgesteld van tafel gingen dan laaiend enthousiast. Bij de restaurants met één ster gold exact het tegenovergestelde.
Het meest opvallend is de enorme discrepantie in de prijzen tussen één en twee sterren.
Nu hoeft een hoge prijs geen groot bezwaar te zijn, aangenomen dat zo’n gigabedrag gerechtvaardigd wordt door het gebodene.
Helaas is de praktijk vaak anders. Soms (te) kleine porties, een wat nukkige bediening met zo’n uitstraling van ‘meneer, u mag blij zijn dat u hier mág eten’ en niet altijd een diner waar je met plezier op terugkijkt.
Natuurlijk hopen al deze etablissementen ooit het derde Nederlandse restaurant te worden dat zich met drie sterren mag afficheren, na Oud Sluis en De Librije.
Ik weet dat heel gastronomisch Nederland verwacht dat het De Leest zal worden. Ik sluit dit uit. Het eten is er geweldig, maar de sfeer is er een kruising tussen die van een iglo en de koffiekamer van een crematorium.
De patronne is een kille tante en dat voel je als bezoeker die zich allesbehalve welkom waant. Het bizarre is dat er op het niveau van de twee sterren-zaken méér restaurants zijn die een gastvrouw in dienst hebben die er zo ongeveer alles aan doet om niet klantvriendelijk en gastvrij over te komen. En dat lukt hen nogal goed.
Naar mijn mening zou die derde ster in Kruiningen terecht kunnen komen, waar Jannis Brevet al jaren op absoluut topniveau kookt.
Ik sluit ook De Bokkedoorns allerminst uit. Dan zou die derde ster gezien kunnen worden als een soort oeuvreprijs, de bekroning van een jarenlange constante topkwaliteit.
Toch is De Zwethheul van Mario Ridder mijn voornaamste kandidaat. Zijn creativiteit en zijn gevoel voor smaken maken hem per definitie geschikt voor een derde ster. En hij is nog jong.
Ik weet dat het beleid van de Michelin-inspecteurs tamelijk ondoorgrondelijk is. Volgende week ga ik met zo iemand lunchen en ik zal u alvast onthullen wat ik hem onder meer ga influisteren.
Ik zal zeggen dat Apicius in Bakkum zijn tweede ster terug moet krijgen, dat Merlet in Schoorl een tweede ster verdient, dat ook ’t Nonnetje in Harderwijk moet promoveren. En ik zal pleiten voor De Zwethheul als het om een derde ster gaat.
Aan adressen waar constant top gekookt wordt, behoort een onderscheiding toegekend te worden. Aangenomen dat ook de bediening tiptop in orde is. Kwaliteit en service zijn de essentialia voor een overtuigende lunch of diner.
Ik denk dat ik tegen de Bandenman ook nog ga zeggen dat Vis & Ko in Haarlem een ster verdient.

Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: