De prijs van de wijn

juni 8, 2011

Toen ik nog regelmatig in restaurants kwam, liep de rekening vaak uit de hand. Een menuutje van -toen- 25 euro kon zomaar resulteren in een financiële aderlating van het dubbele, een voortvloeisel uit mijn voorkeur voor een goede fles wijn bij de maaltijd. Ik vond en vind dat men wijn bij het eten drinkt. Ook in de huiselijke kring wordt van dit principe niet afgeweken, zelfs geen snelle ´tussen de middag´-hap zonder wijn. Ik vind melk niet te drinken, mineraalwater smaakt naar minder dan niets en cola bij de maaltijd zou verboden moeten worden.
Ik heb me er nooit echt over opgewonden dat restaurateurs van rekenen weten zodra ze wijn schenken. Sterker nog: ze hebben groot gelijk. Als je min of meer objectief naar hun gruwelijk hoge kosten kijkt, valt er met het verstrekken van maaltijden amper iets te verdienen. Huisvestings- en personeelskosten, inkoop, maar ook en vooral belastingen en ´heffingen´; alleen een vakverdwaasde idealist met tomeloze ambitie overweegt een restaurant te beginnen. Mijn vrouw heeft weleens met de gedachte gespeeld. Twee minuten jongleren met de zakjap en ze wist beter.
Ik vind het dus terecht dat je in eetgelegenheden minstens drie, maar meestal vijf keer de inkoopprijs voor een fles wijn neertelt. Maar het lijkt me wel de vraag waarom goede wijn over het algemeen zo duur is. Of moet zijn.
Ik weet ook wel dat een goede wijn maken allerminst een fluitje van een cent is. Of dit impliceert dat het redelijk is dat Gall&Gall 25 euro voor een aanvaardbare Bourgogne vraagt? Ik vrees dat de heren van Bordeaux, Bourgogne en Champagne ook nogal verstand van marketing hebben. Zoals hun Portugese collega´s. Ik heb een tijdje in dat land gebivakkeerd, overigens tot genoegen. Maar zelfs bij de Makro daar verdubbelden de prijzen van de topwijnen in de loop der jaren. Ik heb de indruk dat Zuid-Afrika, Chili, Nieuw-Zeeland, Australië, Californië en noem maar op, qua wijn ook flink duurder zijn geworden sinds we in Europa hun klasse bewonderen.
Ik vermoed dat goede wijn een stuk goedkoper kan. En dankzij de crisis liggen prijsverlagingen in het verschiet. Mooi zo, is de neergang toch nog ergens goed voor.
Van de week schonk mijn vrouw bij de lunch een fles rosé , op het etiket stond alleen maar Aix. (Meer informatie en bestellen : www.aixrose.nl )
´Aix-en-Provence?´, vroeg ik. Ook in die omgeving heb ik jaren rondgehangen.
Het antwoord luidde bevestigend. Ik proefde en complimenteerde mijn vrouw met haar keus.
´Kost dat´?
´Oh, ik geloof elfvijfennegentig´.
Het kan dus wél, dacht ik, lekkere wijn tegen een min of meer betaalbare prijs.
Nu het crisis is, misschien nog maar net begonnen, hebben de ´betere´ restaurants het extreem zwaar. Wat zou kunnen helpen om te overleven: qua inkoop minder dure wijnen op de kaart, in het besef dat minder duur bepaald niet hetzelfde is als minder goed.
Verrassend lekkere wijn aanbieden tegen een soort vriendenprijs lijkt me een klantenbindertje. Daarvan kun je er als restaurateur in deze economisch sombere tijden nooit genoeg hebben.

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

One Response to “De prijs van de wijn”


  1. […] aanleiding van de post ‘De prijs van wijn’ van Peter Hagtingius van 8 juni, reageert Jacques Happe met onderstaand blog op Highglow Communications, dat we met zijn […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: