Hoe ik ING aan geld dacht te helpen….

juli 2, 2011

Sedert de bankencrisis roept ING om het hardst dat de klant voortaan weer centraal staat. Zou het? Ik vertel u mijn belevenis en oordeelt u zelf. Ik wilde van een hypotheekschuld af, ik woon niet in Griekenland, ik wilde wél alles terugbetalen. Mooi toch? Maar toen begon de ellende.
Om bij het begin te starten: twintig jaar geleden, toen ik mijn eerste huis wilde kopen, kwam ik terecht in het hoofdpostkantoor van Amsterdam, inmiddels winkelcentrum Magna Plaza. Als student was je destijds min of meer verplicht om een rekening bij de Postbank te openen. Ik deed mijn hypotheekverzoek in een morsig kantoortje in de klassieke setting: één stoel voor de bankmeneer aan de ene kant en twéé stoelen voor mijnheer en mevrouw aan de andere kant. De bankmeneer knikte belangstellend maar de hypotheek werd een week later geweigerd. Gelukkig was een andere bank iets minder huiverig. Mijn bankcarrière was begonnen.
Vorig jaar verkocht ik mijn huis en verhuisde, eindelijk op stand, naar het huis van mijn vriend. Hij had enkele hypotheken bij de Postbank/ING lopen (hij was twintig jaar geleden al een stuk kapitaalkrachtiger dan ik). Omdat de overwaarde van mijn verkochte huis nauwelijks iets oplevert aan spaarrente en de beleggingsrekening er ook als een verpieterde geranium bijstaat, bedachten we dat het misschien handig was om wat van die hypotheken af te lossen.
Dit was ruim twee maanden geleden. Inmiddels hebben we aan den lijve ondervonden dat je niet alleen moet beschikken over een evenwichtig temparament en een eindeloos geduld om een hypotheek bij ING te krijgen maar ook om er een af te lossen. Vijftien keer hebben we het telefonisch protocol van het telefonisch adviescentrum hypotheken doorlopen. Tijdens elk telefoongesprek werd beleefd gevraagd of we een ogenblikje hadden, elk telefoongesprek duurde minimaal een kwartier, elke keer kregen we onvoldoende, onvolledig en slecht advies en elke keer was de standaard afsluitzin: “en dan wens ik u verder nog een prettige dag”.
Voor diegene die de goede raad van Erica Verdegaal (NRC/Handelsblad) c.s. wil opvolgen en met zijn of haar spaargeld een hypotheek wil aflossen schets ik kort de procedure.
Eerst moet je de eventueel variabele hypotheek-rente omzetten in een vaste rente, omdat er anders per hypotheek € 500 boete in rekening wordt gebracht. Vervolgens dient men schriftelijk aflossingsnota’s aan te vragen. Hoewel we twee verzoeken, voor twee verschillende hypotheken, in dezelfde envelop verstuurden, werd het ene verzoek om een aflossingsnota wel gehonoreerd, d maar de andere niet. De aflossingsnota die we wel kregen vermeldde nog doodleuk de 500 euro boete, terwijl de rente al was vastgezet.
Na een maand herhaalden wij ons schriftelijk verzoek om twee aflossingsnota’s, zonder boete. Als reactie ontvingen we een voorgedrukte excuusbrief waarin gezegd werd dat ze inmiddels begrepen hadden dat we afzagen van het aflossen van de hypotheken. Waarna wij ten derde male een schriftelijk verzoek om een aflossingsnota indienden. Vervolgens werden de aflossingsnota’s wel opgemaakt maar om mysterieuze redenen nimmer verstuurd. Toen hebben we, omdat het geld toch al van de spaarrekening op de betaalrekening was gezet, het geld maar gewoon overgemaakt. Dat voelt alsof je een kruiwagen bankbiljetten in een zwart gat deponeert. Maar omdat je om veiligheidsredenen niet meer dan € 50.000 op één dag mag overmaken, ook al betreft het een overboeking van je eigen betaalrekening naar je eigen hypotheekrekening, kon de volledige aflossing niet op dezelfde dag worden gedaan . Omdat het overgebleven bedrag de volgende dag overgemaakt werd, oordeelde ING dat niet de gehele hypotheek was afgelost, en stortte na een dag of negen alles weer terug.
Inmiddels hadden we toch al afscheid genomen van dat geld en waren vastbeslotener dan ooit om onze zin te krijgen en stortten we het bedrag, nog steeds zonder een aflossingsnota te hebben ontvangen, wederom op onze hypotheekrekening. Van aflossing van beide hypotheken hebben we nu, ruim twee maanden nadat we aangaven de hypotheken te willen aflossen, nog geen bevestiging gehad.
Wel hebben we een vriendelijk briefje naar de klachtenkamer van de ING verstuurd, voorzien van een cc met de naam van een bevriende jurist. Na een week reactie: het excuus werd voorzien van een schadeloosstelling voor gemaakte kosten. Al werd wel gevraagd of we rekening wilden houden met een week of zes, voordat het op onze rekening staat.
Als ik ooit nog een hypotheek begeer, liever niet natuurlijk, dan wend ik me wel tot een Griekse bank. Het lijkt me dat een lening in een ommezien afgesloten is en dat je op taart mag vertrouwen als je komt aflossen.
ING? Weg ermee.

Marion de Koning
Medewerker Soeverein

One Response to “Hoe ik ING aan geld dacht te helpen….”

  1. Peter Says:

    Prachtig en triest verhaal van mevrouw Koning.Je zou bijna maar dat durf ik niet, ik ben geen Lakeman ,iedereen die een rekening heeft bij de ING willen oproepen haal vandaag nog uw rekening leeg.
    Misschien is dat het moment dat een bank zich beseft dat de klanten echt serieus genomen dienen te worden.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: