El Bulli lekgeprikt

augustus 3, 2011

Restaurant-criticus Joop Rentmeester verblijft in het buitenland. Zijn rubriek wordt waargenomen door Peter Hagtingius.
Dat werd tijd! Per 1 augustus van dit jaar heeft culiknutselaar Ferràn Adria definitief de deuren van zo’n beetje het meest overschatte eethuis ter wereld achter zich dichtgetrokken. Wat mij betreft: een zucht van verlichting.
De meest opgeblazen goeroe van het moleculaire keukengefriemel is ermee opgehouden, we kunnen weer gewoon doen.
Zeker, Adria had vele adepten die hem, zelfs tot op het religieuze af, volgden in al zijn culinaire kronkels. Dus kregen we ineens overal plofbonbons, smaakschuimen, knetterknikkertjes en god mag weten wat nog meer voorgeschoteld. Want zo hoorde het ´nieuwe´ koken eruit te zien.
Nou is Adria een vakman -ik zal het niet ontkennen- die z’n chemie kent en z’n commercie goed op orde heeft. Maar wat er in zijn kielzog aan bij elkaar gefantaseerde noncuisine het daglicht zag, had al meteen bij het voorproeven in de vuilnisbak geschoffeld moeten worden. Ook plagiaat is zo simpel niet.
Bovendien gaat het niet aan om met El Bulli-achtige allure te pretenderen dat je een wachtlijst hebt voor tafeltjes, terwijl je blij mag zijn als de lokale kaartclub z’n jaarlijkse etentje bij je wil onderbrengen. Anders zou je de tent de hele week wel kunnen sluiten. Ik koester een diep wantrouwen jegens Nederlandse restaurants die ook ineens op de moleculaire toer gingen. Het is dan ook weinig tot niets geworden, vrees ik.
Intussen gaat Adria zich toeleggen op het opleiden van nog meer zendelingen in de geheim-chemie. De leerlingen moeten een godsvermogen neertellen voor een cursus die vooral opleidt tot gastronomisch luchtkastelen bouwen. Op het bord, maar ook als het gaat om het exploiteren van een restaurant.
Ik denk: ’t is over en uit met peperdure fratsen die hun tijd gehad hebben. Wat nu weer wint is de middenklasse (waaraan in ons land overigens een schromelijk tekort is); een behoorlijke, min of meer spannende hap eten voor een redelijke prijs.
Zal me intussen benieuwen of al die ‘gelovigen’, die al een jaar of twee tevoren moesten reserveren om een tafeltje in de ‘tempel’ van Adria te bemachtigen, nu op enigerlei vorm van compensatie mogen rekenen. Hun boeking is in rook opgegaan. Smartengeld lijkt me toch wel het minste. Adria behoort zijn Nederlandse klanten die alsnog afgeserveerd werden, minimaal te trakteren op een maaltijd bij Boer of Herman. Ik vermoed, nee ik weet wel zeker, dat ze daar meer genieten dan bij die omhoog gevallen amanuensis van het culinaire laboratorium ter hoogte van Barcelona.

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: