Doe mij maar een Autoriteit Reclame

augustus 8, 2011

In dit land sterft het zo ongeveer van de ´Autoriteiten´ (werkgelegenheidsprojecten van de overheid) die van alles en nog wat controleren en die gespecialiseerd zijn in het opleggen van extreme boetes. Overbodige instellingen.
KPN te duur? Dat maakt de klant wel uit. Onverantwoord hoge hypotheken?
Daar komt de klant vanzelf wel achter.
Maar als de burger dan zo nodig beschermd moet worden, kennelijk vooral tegen zichzelf, waarom is er dan nog geen Autoriteit Reclame? Er schijnt wel zo´n soort Reclame Codecommissie te wezen, maar voor zover ik weet praat je dan over een triest clubje vergaderaars die soms wat ´van oordeel´ zijn. Men beschikt niet over het vuurwapen van de dodelijke boete.
Adverteerders en reclamemakers liegen dat het gedrukt staat. Al sinds de uitvinding van het fenomeen propaganda. Iedereen weet dit, niemand vindt het erg. Ook de overheid niet, terwijl die van ´burgerbescherming´ blijkbaar toch een soort prioriteit heeft gemaakt. Inconsequent beleid. Wél bij telefoonmaatschappijen en hypotheekbanken op de loer liggen, maar de propaganda-industrie ongemoeid laten.
Op tv wordt door oplichters reclame gemaakt voor peperdure rotzooi. Ik noem de smeersels tegen rimpels, ik wacht nog op de introductie van een crème tegen lachrimpels. Duurt lang, misschien omdat er niet zoveel te lachen valt. Maar geen Autoriteit die deze illusie-leveranciers aan de kaak stelt en financieel te gronde richt.
Hoeft van mij ook niet, de klant wordt wel wakker zodra het verouderingsproces door de mysterieus geduide zalf à raison van € 80 per lik niet vertraagd, maar juist versneld blijkt. Nog een jaar of vijf of het nieuwe ´schoonheidsideaal´ is een ouwe kop die dan ongetwijfeld als een ´levenswijs gelaat´ geafficheerd zal worden. En dan komen de l´Oréal-achtigen vast wel met spul dat van een jonge, in drie dagen een oude huid zal maken. Tot er een wetenschapper opstaat die een verband met huidanker aantoont natuurlijk.
Ik zag een Ster-annonce van de Dio-drogist, die ik verder niet ken. Er werd een vriendelijke hond ingesmeerd met haarverf voor dames, de hond won een soort (dieronwaardige) keuring vanwege zijn ´prachtig zwarte´ kleur. Ik zag het, werd kwaad en pleitte in de huiselijke kring voor zo´n Autoriteit Reclame. Want wat als het mishandelde dier zich likt, zoals het een beetje hond betaamt? Die zou door die haarverf -ongetwijfeld gif- weleens doodziek kunnen worden. En de eigenaresse maar stralen in die spot: mijn hond heeft gewonnen! Wat een loser!
Een dier is geen burger die er op enig moment vanzelf wel achter komt dat de commercie je grootste vijand is.
Ik pleit dus desnoods voor een Autoriteit Reclame, die zich exclusief met het dierenwelzijn bemoeit. Dat die Mona-toetjes waarvan je minimaal gestoord raakt (je gaat je huiskamer blijkbaar met lege kuipjes behangen, of je strikt ze als feesthoedje bovenop je toetje) alleen voor rare Brabanders zijn, dat lijkt me nou net weer géén item voor zo´n Autoriteit.

Peter Hooft
Redacteur Soeverein

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: