De kul van culigidsen

augustus 10, 2011

In november overspoelen het blad Lekker en het flutboekje Gault & Millau de Nederlandse culinaire markt. Ik neem ze al heel lang niet meer serieus en dat zou de potentiële koper ook moeten doen.
Gault & Millau is een slecht geschreven boekje ter eer en glorie van uitgever Jan van Lissum, die een erkend wijnkenner is, van eten niets af weet en bovenal iedereen te vriend wil houden.
Lekker is al tien jaar over zijn houdbaarheidsdatum heen en met een hoofdinspecteur als Wijnand Vogel, die te veel verleden heeft om zelfs maar een begin van toekomst te hebben, zal de gids een jaarlijkse herhaling van de vorige editie blijven. Er staan zoveel missers in dat je massaal zou moeten zeggen: daar geven wij geen euro meer aan uit. Het lezerspubliek verdient geen minachting.
Van veel hogere kwaliteit zijn de wekelijkse bijdragen in De Volkskrant van Marc van Dinther en in De Telegraaf die van Pieter Nijdam. Wekelijks gaan de heren in alle segmenten eten en hun analyses zijn objectief, deskundig en geschreven met de pen van een deskundige.
Marc van Dinther analyseert feilloos de gerechten en heeft een apart oog voor hoe de bediening hoort te functioneren.
Nijdam beoordeelt de combinatie spijs/wijn en durft pittige uitspraken te doen zodra er opvallende minpunten te signaleren zijn.
Zijn voorganger bij De Telegraaf, Ton de Zeeuw, die exclusief berichtte over zaken die hij goed vond, was een eerste klas kontlikker. Alle door hem bezochte restaurants waren prachtig en van kwaliteit. Wat hij schreef, was dus jarenlang irrelevant.
In veel van de restaurants die beide recensenten onder de loep nemen is uw columnist ook geweest en ik deel keer op keer hun analyses.
Zo loofde Nijdam Merlet in Schoorl in zijn jongste bijdrage. Terecht.
De genoemde gidsen lopen zoals altijd ver achter de muziek aan en reageren altijd veel te laat. Iedereen praat elkaar na dat De Librije, De Zwethheul, Interscaldes en Oud-Sluis hoe dan ook de beste 4 restaurants zijn.
Onzin! AZ en FC Twente hebben ook de hegemonie van de topclubs doorbroken. Merlet hoort gewoon op het erepodium.
Maar Wijnand Vogel heeft de ballen niet om zijn verstofte cultuur te doorbreken. Hij zou zijn lezersaantal verdubbelen, maar zijn vriendjeskring verspelen. Raadt u maar waar hij voor kiest.
Nijdam en Van Dinther zijn feitelijk de recensenten die er nu toe doen.
Ze bereiken een miljoen lezers en dat is een getal date Lekker en de hobbyclub van Jan van Lissum in geen tien jaar zullen behalen.
Een restaurant dient -zoals wijlen Hans Auer, de oprichter van Lekker, het ooit krachtig zei 28 jaar geleden- beoordeeld te worden voor en door de consument. Raker kun je het niet samenvatten.
Inmiddels keuren koks hun collegae. Ons kent ons, we doen een plas en alles blijft zoals het was.
Ik kijk elke zaterdag uit naar de recensies van de heren Van Dinther en Nijdam en dit moge ik al mijn vele lezers ook aanraden te doen.
Ik ga komende dagen naar De Leuf in Limburg, die de pretentie uitstraalt voor drie sterren te gaan. Ik bericht u volgende week.

Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: