Pipo de Clown in de startblokken

september 18, 2011

Wegens ziekte van sportcommentator Peter van de Rijt wordt zijn rubriek waargenomen door Peter Hooft.

Omdat het niveau van de berichtjes me over het algemeen niet aanstaat, doe ik niet mee aan die malle twitterrage. Maar soms wordt me wat voorgelezen door iemand die kennelijk wel tijd heeft voor minkukelige communicatie. Zo werd me vanmiddag een tweet gewaar van iemand die vaststelde dat het met discuswerpen nooit wat wordt, want nimmer is zo´n schijf gevangen. Ik zal niet ontkennen dat ik een glimlach met moeite onderdrukte.
Nog iets voor het begin van de jaartelling was ik een kansarm lid van de Haarlemse atletiekvereniging HAV Haarlem. Ik kon een beetje hoogspringen en de 800 meter behappen, maar het was me al snel duidelijk dat iets van een titel onbereikbaar zou blijven. Zo´n Dam tot Dam-loper of gedreven marathon-freak ben ik daarna nooit geworden, niet alleen omdat ik een broertje dood heb aan modeverschijnselen. Al dat domme geren door stad & land, zogenaamd om lekker in je vel te zitten. Wandelen met de hond vind ik al mooi genoeg en ik weet wel zeker dat die activiteit een stuk gezonder is dan ademhappend je enkels en/of knieën slopen. Of je hart zegt gedag.
Niettemin ben ik altijd sterk in atletiek geïnteresseerd gebleven. En dus opnieuw kansarm, want Studio Sport doet niet of nauwelijks aan atletiek en nog minder na de pensionering van Theo Reitsma.
Ik weet ook wel: atletiek is lastig in beeld te brengen. De opbouw van de wedstrijden deugt niet. Tijdens de 5.000 meter gaat het kogelslingeren gewoon door en dus moet er na 5 rondjes lange afstand, als de Afrikanen net beginnen hun hoe dan ook beslissende kopgroep te vormen, worden overgeschakeld naar een meestal Oost-Europese oervrouw die even het bewijs levert dat overgewicht in sportief opzicht geen enkel probleem is, wat de medici ook beweren. Ondertussen ben je dan wel de draad kwijt voor wat het verloop van die 5 km-race betreft. Die ook ´onderweg´ vaak spannend is: geduw en getrek, valpartijen en vooral beslissende demarrages van de intelligentste lopers.
Atletiek wordt nooit een sport die voor tv geschikt is, tenzij al die series 100 meter worden overgeslagen en het zo wordt georganiseerd dat de finale speerwerpen ná de eindstrijd 400 meter horden op het programma staat. Of andersom. Waarschijnlijk kan atletiek alleen tot een tv-sport uitgroeien als het gebracht wordt in hapklare finale-pakketten.
Of zou Usain Bolt zo wonderbaarlijk zijn dat hij alle atletiekkijkers boeit? Ik denk het niet. Aardige sprinter, maar een mislukte komiek die grossiert in foute grimassen en hinderlijke gebaartjes; Pipo de Clown in de startblokken, iemand die voornamelijk bevestigt dat de afstand tussen het gesticht en de atletiekbaan nogal gering kan zijn. Misschien maar goed dat ik als atleet geen talent had.
Overigens ter info voor die twitteraar: ik heb een keer ´live´ meegemaakt dat iemand tijdens een atletiekwedstrijd een speer ving. Met de borst. Dat was niet zo´n goed idee, ook in hospitaal was er geen redden meer aan.

Peter Hooft
Redacteur Soeverein

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: