Restaurants in Frankrijk? Overschat!

september 21, 2011

Restaurant-criticus Joop Rentmeester verblijft in het buitenland. Zijn rubriek wordt waargenomen door Peter Hagtingius.

In het tijdschrift Côte & Provence dat over Zuid-Frankrijk gaat en dat ik rustig kan aanbevelen omdat ik er zelf een rubriekje in mag schrijven, lees ik een interview met componist/dirigent/pianist Reinbert de Leeuw. Ook iemand met zo´n tweede huis ter hoogte van de Rivièra, maar dan wel op een stil plekje in het achterland. Ik ben die man al jaren dankbaar dat hij me kennis heeft laten maken met het werk van de Franse componist Eric Satie, maar dat doet er hier niet toe.
De Leeuw vertelt in dat vraaggesprek dat hij in Frankrijk vrijwel nooit buiten de deur eet. Hij zegt: “In het begin waren we vast van plan al die fantastische restaurants in de buurt te bezoeken, we legden er hele lijsten van aan. De meeste heb ik zelfs nog nooit geprobeerd en de belangstelling werd minder en minder. Ik heb allemaal vrienden die ontzettend goed kunnen koken, ik heb ze er echt niet op uitgekozen hoor. Maar ze hebben er een natuurlijk talent voor. Af en toe zeg ik: ´jullie hebben al de hele week gekookt, ik nodig jullie allemaal uit´. Maar dan zeggen ze altijd: ´waarom zouden we uit eten gaan, we zitten hier toch goed?´
Die mensen hebben naar mijn idee groot gelijk. Ik heb die veelal met sterren behangen etablissementen destijds vrijwel allemaal bezocht en ik was zelden onder de indruk, behalve dan van de rekening. Le Moulin de Mougins, toen nog onder leiding van driesterren-chef Roger Vergé, de ´uitvinder van de keuken van de zon´, was helemaal niet zo´n bijzondere belevenis, je was beter af in de Bastide St. Antoine van Jacques Chibois in Grasse, vrijwel bij De Leeuw om de hoek, en tegenwoordig één ster. Ik heb ook een keer gegeten bij de bewierookte Ducasse in Le Louis XV te Monaco. Nog afgezien van de opgedirkte sfeer in de namaak-sjiek van het ´brocante´ interieur was het geen memorabele avond. Ik heb het even nagegoogled: het dinermenu doet op dat adres nu €280, de lunch € 140. Voor zover mijn herinnering strekt heb ik eerlijk gezegd de beste maaltijd ooit genoten in Portugal: Vila Joya, iets voorbij Albufeira, de in ons land volstrekt onbekende Oostenrijkse chef Dieter Koschina. Diner-menu: € 120, twee Michelin-sterren.
Ik geloof dat dé Franse gastronomie sinds jaar en dag nogal overdreven grootgeschreven wordt, met name door de Fransen. Een soort hype die maar voortduurt. En ik weet dus zo zeker niet of je een behoorlijke maaltijd meteen maar ´cultuur´ moet noemen. Ach, die Fransen. Per hoofd van de bevolking zijn er in heel Europa nergens zoveel Amerikaans dan wel Italiaans getinte fastfood-restaurants als in hun land. Dan nog liever een kroketje van de Febo.
Ik snap Reinbert de Leeuw en zijn vrienden wel. Het extreem prijzige ´gedoe´ van en in Franse zogenaamde toprestaurants, waarom zou je? Ik eet ook liever in de huiselijke kring, ook en vooral als ik in Frankrijk ben. De steevast geafficheerde hemelse allure van de Franse gastronomie is een marketingtruc. Nogal vaak doen die ´grote´ Franse chefs aan geknutsel met ingrediënten, resulterend in een verleidelijk opgemaakt bordje. Maar wat eet je dan eigenlijk?

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: