Zakkenvullers, patjepeeërs en machtswellustelingen

september 25, 2011


Als je na een infarct dagenlang alleen en met koorts en een infuus op een mooie ziekenhuiskamer ligt, heb je alle tijd om na te denken over die idiote voetbalwereld die mij al levenslang zo boeit, waaraan ik zo veel aan te danken heb. Maar die ook meedogenloos met mij is omgegaan.
Dat onmenselijke is een kenmerk van het voetbalmilieu.
Zo gaat De Telegraaf meedogenloos om met geweldig integere mensen als Uri Coronel, alleen omdat die krant zijn idool Johan Cruyff tegen elke prijs wenst te steunen.
Of kijk naar Feyenoord. Daar konden een stelletjes net geen pubers via een stemming waar men zich in Albanië nog voor zou schamen, trainer Mario Been de laan uitsturen
En herinnert u zich Ronald en Frank de Boer nog die in 1998 met behulp van uiterst negatieve lariekoekverhalen over Morten Olsen bij Ajax een breuk met die trainer forceerden? Opdat ze daarna voor veel geld naar Barcelona konden vluchten.
Zo heeft ook Ruud Gullit talloze schandelijke machtspelletjes gespeeld. Onbegrijpelijk dat hij er altijd mee wegkomt.
Die min of meer criminele of in elk geval a-morele attitude is een beetje het handelsmerk van een wereld waarin heel veel zakkenvullers, patjepeeërs, machtswellustelingen en –durf ik te stellen- boeven rondlopen. Hoe hard ze aangepakt worden, hoeveel onzin ze ook uitkramen, het maakt allemaal niet uit in die omgeving van opportunisme, leugens, intriges en louter eigenbelang.
Is de mens masochistisch of is er een aantal dat er zo graag bij wil horen dat alle normen van ethiek en normaal menselijk gedrag onder het stadiongras worden geveegd? Ik vrees dat nogal wat ´spelers´ binnen de voetbalgemeenschap -en echt niet alleen binnen het betaalde voetbal- misschien wel dagelijks zondigen tegen de elementaire fatsoensnormen.
Ik zal mijn verhalen over mensen als Peter Bosz, John Lammers, Rolland Courbis, Andries Jonker en nog vele anderen mijn graf in meenemen. Ik heb zo veel schandalige dingen uit eigen ervaring meegemaakt dat ik in mijn Volume I van mijn memoires slechts minder dan de helft kwijt zou kunnen.
Ik heb destijds aan tafel gezeten met de grootste boef die ooit in Frankrijk rondliep (Francis Vanverberghe, bijgenaamd ´Francis le Belge´). Inmiddels al jaren terug geliquideerd (gek hè), maar ook hij en zijn kornuiten bewogen zich binnen de voetbalwereld met veel geld. En een pistool.
Zijn er dan helemaal geen fatsoenlijke mensen meer die in de stadions alleen maar vanwege hun passie voor de sport rondlopen? Natuurlijk! Dat zijn er velen, maar hun stem gaat verloren in het geweld van de minderheid die ik hierboven schetste.
Zo gingen mijn gedachten in dat hospitaal terug naar een voetballeven van bijna 53 jaar. Dat begon toen ik voor het eerst aan de hand van mijn vader naar een wedstrijd mee mocht. ADO- Blauw/Wit, gevolgd door Ajax-Fortuna´54, overigens door Fortuna gewonnen.
Ik ben nog steeds stapelgek op het spel, en ondanks alles misschien ook nog gefascineerd door alle machtspelletjes. Maar na een leven als trainer van bijna 40 jaar en wat bestuurlijke functies is het mooi geweest. Ik zal passief vanaf de zijlijn mijn verbazing met u blijven delen, zolang mijn gezondheid dat toelaat.
Maar met zulke geweldige artsen als de cardioloog Van de Klippe en mijn onvolprezen oncoloog dr. Van der Hoeven bent u voorlopig nog niet van me af.

Peter van de Rijt
Sportcommentator Soeverein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: