Boze inspecteur op het feest van Okura

september 27, 2011

Wynand Vogel


Gisteren vierde het Okura hotel dat het 40 jaar geleden in Amsterdam zijn deuren opende. Heel Belangrijk Nederland was komen opdraven om directeur Marcel van Aelst, die dacht: “als ik iets organiseer doe ik het ook meteen perfect” te feliciteren. Het Koninklijk Huis was er, Erica Terpstra (ook een beetje Koninklijk Huis), heel veel militairen met legio gouden strepen, ministers, de burgemeester van Amsterdam en verder het voetvolk. Maar dan wel de Champions League van die categorie. In totaal zo´n 650 gasten die niets van het prachtige feest wilden missen.
Marcel van Aelst ontving uit handen van de opvolger van Job Cohen (jammer dat die mijn stad heeft ingewisseld voor Den Haag) een mooie onderscheiding voor alles wat hij heeft gedaan; voor het Okura, de stad en de facto natuurlijk ook voor het hele land. Dit was nu eens een echt verdiende penning.
Niets was aan de toeval overgelaten. Een comité van in- en uitgeleide ontving iedereen als eregast en er liep zoveel personeel op en af dat je nimmer een seconde zonder drank of amuses stond. De buffetten -geregeld door de vier toprestaurants binnen Okura- stonden borg voor topkwaliteit.
Bij het rondlopen en het handen schudden trof ik de inspecteur van de restaurantgids Lekker, Wynand Vogel, die zeer, zéér boos op mij was.
Mijn laatste uithaal in een column aan zijn adres was blijkbaar niet zo goed gevallen. Ik lachte hem vriendelijk toe en zei dat de waarheid soms meedogenloos is en dat hij de aanleiding voor mijn artikel was geweest.
Mijn woorden konden zijn boosheid niet wegnemen. Jammer dan, dacht ik en wenste hem weer veel sterkte toe bij de samenstelling van zijn gidsje dat al jaren over de houdbaarheidsdatum is. Als blikken konden doden had mijn hoofdredacteur nu een vacature gehad. Was trouwens wel een heel mooie dood geweest op dat feest van Van Aelst. Iemand die samen met misschien nog een aantal grondleggers -ik denk aan Jonnie en Thérèse Boer, de familie Beerens, de familie Van Bourgonje, de familie Brevet- Nederland gastronomisch en in de topsector van de hotellerie op de internationale kaart heeft gezet.
Wat mij bij elk bezoek aan Okura in welke restaurant dan ook opvalt, is de oprechte gastvrijheid, inzet en persoonlijke belangstelling van al die jongens en meisjes voor iedere gast. Die Okura-academie blijkt wel degelijk zijn vruchten af te werpen. Ik beloof u daar eens een bezoek aan te gaan brengen.
Wij grossieren in Nederland niet in absolute toplocaties. Bijvoorbeeld het Amstel Hotel leeft in het verleden en ik vermoed soms dat eigenlijk alleen het Okura wat alle facetten van het hotel- en restaurantwezen betreft, tot de mondiale top gerekend mag worden.

Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: