De Gouden Gids van Alain Ducasse

oktober 5, 2011

Een mens doet soms de raarste dingen en zo verbleef ik dezer dagen aan de Côte d´Azur. Ik ging natuurlijk niet op het strand liggen, dat deed iedereen al. Het was warm, er werd nog massaal in zee gezwommen. Er wordt wel gezegd en geschreven dat de Grieken niet werken, maar van die Fransen weet ik het ook zo net nog niet.
In Juan-les-Pins liep ik een boekenwinkel binnen en stuitte op een nieuw geschrift van Alain Ducasse, de bewierookte chef annex wereldkampioen Michelin-sterren. In beginsel heb ik het niet zo op koks die in de eerste plaats ondernemer zijn. Ik vermoed dat Ducasse vaker stewardessen dan een fornuis van dichtbij bekijkt.
Niettemin nam ik zijn nieuwe boek ter hand dat ´J´aime Monaco´ heet. Ik heb niets met dat prinsdom, de facto niks meer dan een zwaar overbevolkte steenpuist. Het voornaamste tijdverdrijf is er het elkaar de ogen uitsteken.
De titel van dat boek van Ducasse is even misleidend als de propaganda voor het idee dat Monaco iets van charme vertegenwoordigt. Gelukkig vertelt de ondertitel ´Ma Méditerranée en 170 adresses´ wél wat dit lijvige boek van bijna 600 pagina´s met talloze foto´s op een bepaalde manier toch bijzonder maakt. Ducasse heeft zich er godzijdank niet toe laten verleiden alweer zo´n kookboek boordevol voor de amateurkok veel te ingewikkelde recepten samen te stellen, hij heeft een soort Gouden Gids gemaakt van méditerrane adressen die zijn voorkeur genieten. En daarbij beperkt hij zich niet tot restaurants, hij noemt ook veel (banket-)bakkers, viswinkels, delicatessenzaken, kaasboeren etc.
Wat de restaurants betreft (concurrenten van hem) is hij steevast lovend over zaken die volgens hem een ´ziel´ hebben. En dan kom je dus ook uit bij adressen die in de Michelingids zelfs niet genoemd worden. Ik sprak iemand die het mooi vindt dat hij bijvoorbeeld de aandacht vestigt op een ogenschijnlijk niet zo´n indrukwekkend restaurant als Les Arcades in Biot. Zijn vermelding van de delicatessenwinkel Auer in Nice (sedert 1820) rechtvaardigt het vermoeden dat Ducasse een betrouwbare gids heeft samengesteld, ik ben destijds zelf vaak bij Auer binnengelopen. Mijn Niçoise vriendin Carin hoorde via dit boek voor het eerst van restaurant La Table Alziari in het oude centrum van Nice. Ze neemt het zichzelf nu kwalijk dat ze er nooit eerder was gaan eten.
Het boek van Ducasse kost maar liefst € 100, maar de pocketeditie (zonder beeld) vergt € 35. Ik denk dat deze uitgave allicht een voorbeeld voor Nederlandse chefs is. Hun kookboeken kennen we nu wel. Een Gouden Gids van Boer of Herman is er voor zover ik weet nog niet.

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: