De pensioenfondsen van Hans Klok

oktober 24, 2011

Toen ik nog een baan had, begreep ik van mijn loonstrookje nooit waarom nogal veel geld in beslag werd genomen vanwege enigerlei pensioenvoorziening. Volgens de personeelschef stond er zoiets in de wet.
Er was -en is- dus een overheid die tot sparen dwingt. Een voornaam deel van je inkomen moet je verplicht storten in een of ander pensioenfonds. Waarvan we inmiddels weten dat die gerund worden door dik betaalde kneuzen die als een Hans Klok van een tientje een rijksdaalder maken.
We zijn wettelijk gedoemd ons geld toe te vertrouwen aan financiële types, die qua talent een te dikke onvoldoende scoren om bijvoorbeeld bankier te worden. In die kringen hadden ze meer kunnen verdienen. Helaas: als pensioenklerk ongeschikt voor de echte financiële markt, dus dan maar tegen een gegarandeerd ambtelijk salaris een beetje klooien met het geld van werknemers die door de wet gedwongen alleen maar hebben af te wachten wat er verder met hun centen gebeurt.
Ik houd niet van de dwingelandij van de overheid. En ik raak helemaal ontstemd als de overheid voor ´gedragsbeïnvloeding´ kiest, van de autogordel tot het rookverbod, van maximumsnelheden tot verplichte zorgverzekeringen.
Nog afgezien van de bijbehorende, uiterst kostbare bureaucratisch ellende, ik maak zelf wel uit of ik in mijn auto ongegordeld een sigaar opsteek en qua pensioen ben ik beter af als daytrader bij Binck Bank. Of Alex. Eigen baas over mijn eigen geld, een lange neus naar verplichte afdrachten.
De regel is kennelijk dat een pensioenfonds minstens een dekkingsgraad van 105 procent moet hebben. Hoezo? Is 100 procent al niet ruimschoots voldoende? Gaan we allemaal tegelijk met pensioen? Die 105-regel rechtvaardigt het vermoeden dat de overheid er al rekening mee hield dat onze pensioengelden aan financiële minkukels zijn toevertrouwd.
Ik ben tamelijk tevreden dat ik niet in zo´n pensioenfonds zit dat inspraak van deelnemers per definitie afwijst. Oók omdat ik weet dat van het ingelegde geld weinig overblijft zodra Zuid-Europa zijn pensioenhand komt ophouden.
Daarover gaat het in Brussel nu nog niet. Maar na de krediet-, de banken- de schulden- en de democratiecrisis volgt nog de pensioencrisis.
Het perspectief is uiterst somber voor wie geld aan een pensioenfonds heeft toevertrouwd. Bejaard én arm, zoiets zal het wel worden voor fondsgepensioneerden.
Een beetje politicus regelt dat die afdrachtplicht aan door financiële breinen uit de Jupiler League geleide fondsen morgen nog uit de wet geschrapt wordt.

Peter Hagtingius
Hoofdredacteur Soeverein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: