De vredesmissie van Keje Molenaar

oktober 30, 2011

Vanaf het eerste moment dat er sprake van was dat Johan Cruyff zou terugkeren bij zijn jeugdliefde heb ik met u mijn twijfels gedeeld.
En nu de komedie al meer dan een jaar voortduurt, tekent mijn gelijk zich af. Dat vind ik niet mooi. Want er is maar één grote verliezer en dat is AFC AJAX.
Wie is Johan Cruyff?
Hij was in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw de meest briljante speler die Nederland ooit heeft voorgebracht.
Maar ook in die periode was hij permanent in conflicten verwikkeld. Zowel als speler van Ajax als van het Nederlands Elftal creëerde hij toestanden en ruzies, die allemaal met de mantel der liefde werden bedekt omdat een elftal nu eenmaal afhankelijk is van zijn allerbeste speler.
Cruyff is een eenvoudige, ongeletterde jongen met een beperkt verbaal vermogen om het eens vriendelijk te formuleren. Dat is helemaal niet erg: voor een voetballer tellen alleen maar zijn geniale acties en zijn inbreng.
Zoals dat altijd gaat met supertalenten, werd hij binnen de kortste keren omzwermd door meelopers die graag in de omgeving van een genie willen vertoeven.
Frits Barend, Jack van Gelder, Johan Derksen en Jaap de Groot van De Telegraaf waren de voornaamste Cruyff-adepten.
Ik moet hen de credit geven dat ze ook 40 jaar later nog in die totale loyaliteit persisteren. Je zou het ook blinde slaafsheid kunnen noemen. Alle gedragingen van de speler, de trainer, of de commentator Cruyff gingen en gaan erin als Gods woord in een ouderling.
Maar Cruyff is gewoon een dictator, die geen enkele tegenspraak duldt.
Iemand die denkt dat hij in alles -maar dan ook alles- gelijk heeft en dat zijn visie de enige juiste is. Zijn volgelingen knikken ‘ja Meester en amen’.
Maar Cruyff heeft ook vele vijanden die niet langer accepteren dat een man uit het verleden hen dictaten oplegt.
Cruyff heeft ook veel mensen geschoffeerd en vernederd, carrières gebroken. En die vijanden ruiken nu bloed.
Cruyff laten toetreden tot de Raad van Commissarissen was een gigablunder.
Zijn minachting voor deze functie, zijn solistische optreden, zijn eigengereidheid, maken hem volledig ongeschikt voor die positie.
Trouwens voor elke rol binnen Ajax, want Johan is een solist pur sang die denkt dat hij -en hij alleen- de wijsheid in pacht heeft. Terwijl ik vaststel dat hij eigenlijk maar over een heel beperkte wijsheid beschikt.
En dan die arme Keje Molenaar.
Integer, betrouwbaar en helemaal ingewerkt binnen de voetbalwereld. Die in plaats van de mislukkeling Van den Boog door het bestuur-Coronel tot directeur benoemd had moeten worden. Hij mag nu de scherven lijmen. Hij gelooft stellig dat hem dat gaat lukken, dat hij Betondorp (Cruyff) en Nyenrode (Ten Have) op één lijn kan krijgen. Op zeer korte termijn en voor structureel lange tijd. Als dit Keje lukt, dan gloort voor hem een Nobelprijsje voor de vrede.
Ik heb de ambitieuze advocaat uit Broek in Waterland nog nooit op een onwaarheid betrapt. Ik moet hem wel geloven.
Maar ik geloof dus vooral dat Ajax vele malen beter af is zonder de eeuwige onruststoker en ruziemaker Johan Cruyff.
Dat durf ik Keje niet recht in zijn gezicht te zeggen. Daarom dan maar langs deze weg.

Peter van de Rijt
Sportcommentator Soeverein

Advertisements

One Response to “De vredesmissie van Keje Molenaar”

  1. Jaap Says:

    Mooi artikel, lees ook eens http://jaapdegroot.wordpress.com/ over de Jaap en Johan


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: