De moed van Hans van Wolde

december 7, 2011

Hans van Wolde, Beluga

Terwijl we in ons land op van alles en nog wat kritiek mogen leveren, een ongezouten mening ventileren en desnoods het koningshuis ter discussie stellen, is er toch nog een taboe.
Te weten: het bekritiseren van de Michelin-gids en diens verdeling van sterren. Na de voor de Bandenman blamerende laatste uitgave deed Hans van Wolde van restaurant Beluga in Maastricht een moedige poging dat taboe te slechten. Hij haalde meedogenloos uit naar de falende inspecteurs.
Ik vrees dat de rancune van de Bandenmensen vele malen groter is dan hun vermogen tot een objectieve beoordeling. Hans van Wolde kan voor altijd een derde ster vergeten. Maar zijn kritiek was even genuanceerd als terecht.
Wie echt goed kijkt naar het Nederlandse culinaire landschap moet vaststellen dat ons land er allang minstens twee driesterren-restaurants bij had moeten hebben. In vier en misschien wel vijf Nederlandse restaurants wordt beter gekookt dan in topzaken in Frankrijk. Ik heb er dit jaar een stuk of wat bezocht en mijn oordeel is dat een aantal in Nederland met slechts twee sterren onderscheiden adressen moeiteloos wedijveren met driesterren-etablissementen in La Douce France.
Kijk, niemand lukt het mij uit te leggen waarom Inter Scaldes in Kruiningen, De Zwethheul in Schipluiden of Le Ciel Bleu in Amsterdam nog steeds geen derde ster toegekend hebben gekregen. Keukens van wereldniveau.
Zoals ik me in gemoede afvraag of ‘t Zusje van de Librije in Zwolle een tweede ster gekregen als dit adres geen onderdeel was geweest van het imperium van Jonnie Boer. De vraag stellen is het antwoord geven. Uw columnist at daar goed, maar een tweede ster? Met alle respect, maar dan heb ik nog wel een lijst van desnoods zo’n dertig veel betere zaken met maar één ster.
Ook raar: ik heb de indruk dat wie een ster heeft, deze ook vrij moeiteloos behoudt, tenzij er sprake is van sluiting of een nieuw management. Ik tel in de jongste editie van de gids al gauw iets van twintig erg stoffige sterren. Zaken van geringe relevantie die teren op iets van roem uit het verleden.
Je kunt eenvoudigweg stellen dat Michelin zijn werk niet goed doet. En toch zwijgt iedereen. Teleurstelling, woede en onbegrip worden alleen maar gefluisterd. De angst voor represailles.
Ik denk juist dat een soort opstand Michelin weleens zou doen kunnen ontwaken uit zijn machtswellust. Waarom accepteren dat de Nederlandse keuken onrecht wordt aangedaan?
Wat in dit verband ook kan helpen is een oproep aan consumenten om het rode boekje niet meer te kopen.

Joop Rentmeester
Restaurantcriticus Soeverein

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: